Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Blue


Θα γίνω η αφορμή να κυκλοφορήσουν ανέκδοτα για τις κοκκινομάλλες. Τα κατακα(η)μένα εγκεφαλικά κύτταρά μου μάλλον χρειάζονται επειγόντως φορμάτ. Προχθές, μπήκα σ'ένα κατάστημα καλλυντικών, πήρα ξεβαφτικό νυχιών και αφρόλουτρο, πλήρωσα κι έφυγα. Δυό βήματα πριν την έξοδο συνειδητοποίησα ότι κάτι μου έλειπε. Δεν ήταν το τηλέφωνο, αισθανόμουν το βάρος του στην τσέπη μου. Δεν ήταν το πορτοφόλι, πριν από ένα λεπτό το έριξα στην τσάντα μου κι έκλεισα το φερμουάρ. Ήταν η τσάντα με αυτά που μόλις είχα αγοράσει. Τόσο καλά.

Κάποιες μέρες ξεκινάνε στραβά. Όσο καλές προθέσεις κι αν έχεις. Σαν να σου σφίγγει τον λαιμό παλαιστής του σούμο με τη χερούκλα του, σαν να μην πηγαίνει τίποτα καλά, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος, χωρίς να ξέρεις τι σου φταίει. "Έλα τώρα που δεν ξέρεις..." βιάζεται να ψιθυρίσει η γνώριμη φωνή, ίδια κι απαράλλακτη με τη δική μου. Μπορεί και να είναι σημάδι ωριμότητας να αναγνωρίζεις τι σου φταίει, παρα ταύτα όποιος δει την ανωριμότητά μου να της πει να γυρίσει πίσω, μου λείπει. Ας κάνω τα στραβά μάτια, ας πω ότι φταίει που η προηγούμενη μέρα ήταν η blue Monday, η πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου όπως λένε. Ας συμβιβαστώ με το γεγονός ότι η δική μου μπλε Δευτέρα άργησε μια μέρα.

Μάταια περιμένω να πει κάποιος μια λάθος κουβέντα, να κάνει μια λάθος κίνηση, έτσι, για να βρω αφορμή να ξεσπάσω πάνω του. Κανένας δεν μου κάνει τη χάρη. Στην είσοδο μιας στοάς ένας εκπρόσωπος κέντρου αδυνατίσματος, με βαριεστημένη φάτσα, αντί να προσπαθεί να πείσει τις περαστικές κυρίες ότι χρειάζονται επειγόντως γενικό ρεκτιφιέ, έχει στρέψει την προσοχή του σε ένα πιάτο με donuts που βρίσκεται πάνω σε ένα τραπεζάκι, δίπλα σε ένα μικρό καλάθι με λαχνούς ("Συγχαρητήρια, κερδίσατε μια δωρεάν επίσκεψη!"). Είναι λίγο αστείο να βλέπεις κάποιον να καταβροχθίζει λαίμαργα τους ζαχαρωμένους πειρασμούς, λες και φοβάται πως από στιγμή σε στιγμή θα εμφανιστεί κάποιος και θα τους πάρει με τη βία από τα χέρια του, δίπλα ακριβώς από την πινακίδα με τη φίρμα που υπόσχεται αψεγάδιαστα σώματα. Αναρωτιέμαι αν πρόκειται για κάποιο διαφημιστικό κόλπο, τύπου "με τα θαυματουργά προγράμματά μας τρώτε όσα donuts θέλετε και διατηρείτε τη γραμμή σας" ή απλά για έναν άνθρωπο που έχει φτάσει στα όριά του. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, ένα χαμόγελο το έσκασα. Αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα, είναι η τελευταία σκέψη της Τρίτης. Η Τετάρτη θα είναι καλύτερη.

Η Τετάρτη δεν είναι καλύτερη. Δεν παίζω, οι υπόλοιποι πρόλαβαν μια blue Monday κι εγώ ξέμεινα με blue rest of the week? Το απόγευμα βάζω μπροστά τα μεγάλα μέσα: φτιάχνω κουλουράκια, αλμυρά, με ούζο. Αφού κανένας δεν μου δίνει αφορμή να τον βρίσω ή να τον πλακώσω στις φάπες, θα βγάλω κι εγώ τα απωθημένα μου στη ζύμη. Αυτή υπομένει αδιαμαρτύρητα όλα τα βασανιστήρια, την κόβω, την πλάθω, την ψήνω. Μεγάλο σουξέ τα κουλουράκια... άσε που έμαθα επιτέλους να τα φτιάχνω όλα σε ίδιο μέγεθος και σχήμα. Αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα, είναι η τελευταία σκέψη της Τετάρτης.

Την αγαπώ αυτή τη Σκάρλετ Ο' Χάρα μέσα μου, που κάθε βράδυ μου υπενθυμίζει ότι αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα. Αλήθεια, μια χαρά συμβιώνουμε. Απλά είναι κάποιες στιγμές που ο πειρασμός να τη διατάξω να το βουλώσει επιτέλους γίνεται τόσο μα τόσο μεγάλος...






13 σχόλια:

  1. Αχ βρε Ντοροθυ μου μια χαρά σε βρίσκω. Μη σκας εσύ κάθε αύριο είναι μια νέα ελπίδα!
    Και το παιδί με τα ντονατς μπας και διαφήμιζε ζαχαροπλαστείο+κέντρο αδυνατίσματος; Πρώτα πάτε από δω και μετά απ'την άλλη! :))))))
    Φιλιά κι όμορφο σ/κ!

    υγ. τη τσάντα οκ εσύ τη ξέχασες αυτή στο ταμείο γιατί δε στη θύμισε;! ε;! τς τς τς

    υγ2. λατρεμένος ο άσιμος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευγενέστατη η κυρία στο ταμείο που δεν σου θύμισε να πάρεις την τσάντα.
    Εγώ αισθάνομαι σαν ηλίθιο όταν πληρώνω, βάζω το πορτοφόλι στην τσάντα, ... αναχωρώ αφήνοντας τα ψώνια στον πάγκο και η ταμίας μου φωνάζει "δεν θα πάρετε τα ψώνια σας?".
    Ρίχνω ένοχες ματιές τριγύρω, να δω πόσοι βλέπουν και κρίνουν το ΙQ μου, συνήθως όμως κανείς δεν κοιτάει, όλοι είναι στην καρακοσμάρα τους και στα δικά τους προβλήματα.
    Γι αυτό μην σκας για τίποτα!
    Φιλάκια, καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι έλεγα ότι είμαι η μόνη που ξυπνάω με αυτό το χέρι του σούμο στο λαιμό!!! Βρε κοίτα να δεις που είμαστε πολλοί... Σημεία των καιρών(;)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κοίτα γενικά αυτή η βδομάδα που πέρασε ήταν κάπως και για μένα,κούραση,υποχρεώσεις,προβλήματα.
    Επιτέλους τέλειωσε.
    Μου άρεσε ο επίλογός σου.
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εύχομαι αυτή η βδομάδα να είναι καλύτερη από την προηγούμενη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΚΑΛΑ Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΟΥ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @DaisyCrazy
    Λες να είχαν κάνει συμφωνία το ζαχαροπλαστείο με το κέντρο αδυνατίσματος? Εμπνευσμένο! Η κοπελιά στο ταμείο είχε σοβαρή συζήτηση με τη διπλανή της και δεν μπορούσε να ασχοληθεί με την τσάντα μου. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο στο συγκεκριμένο κατάστημα. Λατρεμένος ο Ασιμος, indeed! Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ΕΛΕΝΑ
    Την επόμενη φορά ( γιατί αποκλείεται να μην υπάρξει επόμενη φορά)και αν φωνάξει η ταμίας, με υφάκι "είμαι μαντάμ Σουσού και το απολαμβάνω", μπορούμε να δηλώσουμε ότι ψωνίζουμε από χόμπυ, χαχαχα! :p Καλή εβδομάδα Ελενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @{Marianna}
    Χαλλλλλλαρά! Είναι μια καλή λύση όταν εμφανίζεται το χεράκι του σούμο :)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Δέσποινα
    Ναι βρε παιδί μου, μερικές μέρες ή και εβδομάδες είναι όπως τις περιγράφεις. Αλλά εντάξει, δεν θα σκάσουμε κιόλας! Καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @olivetreegirl
    Ευχαριστώ πολύ Ολιβάκι, να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS
    Γειά σου Σκρουτζάκο! Καλή εβδομάδα και καλό μήνα από αυριο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ.ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έτοιμοι για απογείωση?