Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2021

New normal (?)




 Το βράδυ πριν από την ανακοίνωση του πρώτου lockdown τράβηξα με το κινητό μία φωτογραφία το μανικιούρ μου. Πρωτότυπο, υπέρκομψο, υπέροχο, μαγνήτης αμέτρητων κοπλιμέντων και καμάρι της nail artist. Είχα κλείσει  ραντεβού για την επόμενη, για να το αφαιρέσω. Δεν είχαν περάσει  τρεις εβδομάδες από την τελευταία ανανέωση, όμως όσο κι αν προσπαθούσα να αγνοήσω τη φωνή της λογικής που ψιθύριζε - ή μάλλον ξεφώνιζε κρατώντας τηλεβόα - πως ίσως και να μην ήταν καλή ιδέα να περιμένω λίγες μέρες ακόμα, έκλεισα με ενθουσιασμό το μόνο διαθέσιμο ραντεβού (καταμεσήμερο, από ακύρωση όπως πληροφορήθηκα) και αρκέστηκα στην αναμνηστική φωτογραφία. Με  νύχια απαλλαγμένα από το παραμικρό ίχνος ακρυλικού, παρακολούθησα τις ανακοινώσεις για τα μέτρα προστασίας. 

Η συνέχεια γνωστή και οι επόμενες δύο εβδομάδες κρίσιμες. 

Δεν πρόκειται να υποστηρίξω ότι  οι μήνες του εγκλεισμού ήταν  ευκαιρία για ξεκούραση, παρόλο που - η πρώτη φάση τουλάχιστον - με βρήκε πιο κουρασμένη από ποτέ. Ούτε ευκαιρία για σπιτικά ζυμώματα και γυμναστική. Με μαμά  άξιο τέκνο του φούρναρη παππού και τη χρόνια λατρεία μου για το kickboxing, και τα δύο σπορ δεν μας απολείπουν. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βέβαια, ποτέ άλλοτε δεν δοκίμασα τόσες πολλές διαφορετικές εκδοχές του χριστουγεννιάτικου panettone. Ούτε άδραξα την ευκαιρία για να τα βρω με τον εαυτό μου. Been there, done that.  Δεν πρόκειται, φυσικά, να υποστηρίξω ότι δεν φοβήθηκα. Έπλυνα τα χέρια μου (ακόμα πιο) σχολαστικά. Είδα πολλές ταινίες, αυτό μάλιστα, και πολύ θέατρο, και διάβασα βιβλία.  Παρακολούθησα -και παρακολουθώ-  όλες τις εξελίξεις, αλλά μου απαγόρευσα να στήνομαι μπροστά στην τηλεόραση κάθε απόγευμα για την ενημέρωση. Το έκανα κάμποσες μέρες στην αρχή και, δεν ξέρω, το αισθάνθηκα σαν μια μορφή άνευ λόγου αυτοκακοποίησης και αυτοτιμωρίας.  Είδα ένα ασθενοφόρο να σταματά στη διπλανή  πόρτα και το πλήρωμά του, με τις στολές που θυμίζουν αστροναύτες, να μεταφέρει μια παιδική φίλη και τον άντρα της στο νοσοκομείο. Ευτυχώς, γρήγορα  γύρισαν στο σπίτι τους. Δυστυχώς, ένας άλλος γείτονας, νεότατος, δεν στάθηκε το ίδιο τυχερός. 

Αποδέχτηκα με κόπο ότι τελικά σε περιόδους κρίσης καθένας βγάζει στην επιφάνεια αυτό που έχει μέσα του σε περίσσευμα. Μεγάλη πίκρα αυτό, αλλά το προτιμώ από τα τσιτάτα που υποστηρίζουν ότι όλοι, μα όλοι πχια, βγαίνουμε καλύτεροι από κάτι τέτοιες καταστάσεις. Όχι, είδα συμπεριφορές που δεν δικαιολογούνται από καμία πανδημία, από κανέναν εγκλεισμό. Με υπερβολική δόση κατανόησης, ίσως να δικαιολογούνται σε κακομαθημένα τρίχρονα που δεν τους αγόρασαν τη Barbie που ήθελαν. "Καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί" που λέει και το άσμα, αλλά όταν έχει μπει ολόκληρος πλανήτης σε pause, καθένας  μπορεί να χαμηλώσει ένα τσακ το volume του εγωκεντρισμού. Γνώμη μου. Κάποια στιγμή θα περάσει όλο αυτό, και τότε τι; What happens in Vegas, stays in Vegas? Sorry, την ίδια πανοπλία θα φοράμε και τότε, δεν έχουμε δεύτερη, και αφού μια ζωή την έχουμε γιατί να μην τη γλεντήσουμε με αυτούς που πραγματικά νοιάζονται; Ρητορική η ερώτησις. Όχι πως χρειαζόταν να το διευκρινίσω δηλαδή. 

Γενικά μιλώντας, προσπάθησα να παραμείνω zen. Αυτό ήταν, και είναι, το mood. Κάτι καταφέρνω, αν και οι προκλήσεις δεν λείπουν. Παραδείγματος χάριν, έκλεισα τα 40 εν μέσω αυστηρού lockdown. Κυρ Στέφανε! Πιάσε μια μετακίνηση 6 να το γιορτάσουμε. Ναι, ναι... Τον γύρο του τετραγώνου θα κάνουμε! 

Μετά από ένα χρόνο -και βάλε- που καίγαμε εγκεφαλικά κύτταρα μπροστά σε οθόνες και καιγόμασταν να μάθουμε πότε επιτέλους θα βγει από την εξίσωση της ζωής μας ο ιός, κάηκε και η χώρα. Στην κυριολεξία αυτή τη φορά. Για λίγο μπήκαν στην άκρη οι ανακοινώσεις για τεστ, κρούσματα και νεκρούς, και όπου έπεφτε το βλέμμα συναντούσε φλόγες. Μέρα και νύχτα, εικοσιτετράωρα ολόκληρα, θαρραλέοι (;) ρεπόρτερ πλησίαζαν υπερβολικά κοντά στις εστίες της φωτιάς, λες και έκαναν διαγωνισμό, ποιος είναι ο πιο ατρόμητος και ποιος θα κάνει τις πιο ενοχλητικές ερωτήσεις (για όνομα του Θεού, ερωτήσεις!) στους πυροσβέστες και στους εθελοντές που πάλευαν να σώσουν ό,τι μπορούσαν.  Θα μου πεις και ο Hemingway έστελνε τις ανταποκρίσεις του από το μέτωπο, αλλά βρε παιδί μου έβαζε κι ένα χεράκι. Βοηθούσε. Δεν μπλεκόταν στα πόδια των ανθρώπων, με το μικρόφωνο στο χέρι...

Έπαθα σοκ και έμεινα να κοιτάω την οθόνη της τηλεόρασης σαν υπνωτισμένη, ενώ η καρδιά μου κόντευε να σπάσει, όταν η φωτιά -σε απευθείας μετάδοση- έμπαινε στον αγαπημένο μου καλοκαιρινό προορισμό, εκεί που έχω περάσει περισσότερα από τα μισά καλοκαίρια της ζωής μου.  Στο χωριό μου, όπως αποκαλώ τον μικρό καταπράσινο παράδεισο της Βόρειας Εύβοιας. Έβλεπα τις φλόγες και  σκεφτόμουν ότι παραδίπλα ήταν το κτίριο που στέγαζε τον θερινό κινηματογράφο. Κάθε μέρα έβγαινε στους δρόμους το αυτοκίνητο που ενημέρωνε για την ταινία που θα παιζόταν το βράδυ. Πόσο είχα γελάσει όταν, το σωτήριο έτος 1998, άκουσα τη γνώριμη φωνή να μας ενημερώνει ότι το βράδυ δεν έπρεπε να χάσουμε ΤΟ αριστούργημα ... Τον "Τετανικοοοοοοοο"! Θα μπορούσε να γυριστεί και sequel, σοβαρά τώρα, δεν έδινε φοβερή πάσα για τον "Αντιτετανικό"; Φθηνά τη γλίτωσε το χωριουδάκι μου, αλλά πόση ανακούφιση μπορείς να νιώσεις, αν αναλογιστείς την καταστροφή; 

Είχε γράψει κάποτε ο Γιάννης Μαρής δύο βιβλία με τίτλους που θα ταίριαζαν γάντι στο φετινό καλοκαίρι: "Το καλοκαίρι του φόβου" το ένα, "Επικίνδυνο καλοκαίρι" το άλλο. Απ' όλα είχε ο μπαξές. Σε μια ένδειξη καλής θέλησης, το αποχαιρέτησα στα καθίσματα ενός άλλου θερινού σινεμά.  Μασουλώντας ποπ κορν, σαχλαμαρίζοντας, γελώντας, κοιτώντας με μισό μάτι την κυρία που έφτασε τελευταία και καταϊδρωμένη και μετέφερε την καρέκλα της στο κέντρο του διαδρόμου, γιατί "Δεν πειράζει, εεεε; Στη γωνία δεν βλέπω" και με τη φευγαλέα σκέψη, κάποια στιγμή που το άρωμα του γιασεμιού συνάντησε τις υπέροχες μουσικές του Zbigniew Preisner, ότι  και το new normal έχει ψυχή. 

Κι ας φλερτάρει καθημερινά με το να βγάλει τη δική μας...

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Εγώ αποστέλνω, εσύ αποστέλνεις...






Άνοιξα πριν λίγο καιρό ένα e-mail επαγγελματικό και η αποστολέας έγραφε με στόμφο "Αγαπητή Κυρία Τάδε σας αποστέλνω κλπ κλπ". Άνοιξα και ένα ακόμα από την ίδια αποστολέα. "Αγαπητή Κυρία Τάδε σας αποστέλνω κλπ κλπ". Ούτε αποστέλλω, ούτε στέλνω. Πάλι καλά που δεν προχώρησε σε αποστολή του επικού "ξαποστέλνω". Δεν ήταν η ατυχής επιλογή ρήματος, ούτε κάποια σκόρπια ορθογραφικά λαθάκια, ήταν το επίσημο ύφος που είχε ποτίσει κάθε μία λέξη και κάθε σημείο στίξης που μου έκανε τη ζημιά. Σαν να είχε φορέσει τα καλά της για να τιμήσει την παραλήπτρια του μηνύματός της και εγώ αντί να το εκτιμήσω έμενα με το βλέμμα γεμάτο αποδοκιμασία καρφωμένο  σε έναν πόντο που έφυγε από το καλσόν της. Είμαι από αυτές που φροντίζουν πάντα να έχει γραμμούλα το t και τελίτσα το i. Στο messenger αν γράψω μία λέξη λάθος στέλνω μήνυμα με  αστεράκι και το λάθος διορθωμένο. Αν έχω αμφιβολία για την κλίση ενός ρήματος το ψάχνω στο ίντερνετ.  Στο δρόμο  για το σπίτι  ονειροπολούσα, όπως ονειροπολεί κανείς ότι κέρδισε το τζακ ποτ στο τζόκερ και ξοδεύει τα ολοκαίνουργιά  του εκατομμύρια σε ταξίδια, γρήγορα αυτοκίνητα και φιάλες σαμπάνιας των τριάντα λίτρων. Μόνο που σκεφτόμουν ότι έστελνα μηνύματα γεμάτα λάθη, γραμματικά και συντακτικά και σε λάθος παραλήπτες και με το "παρακαλώ βρείτε συνημμένο" γραμμένο αλλά το συνημμένο να λείπει. Κι ενώ τα έβλεπα να αναβοσβήνουν στην οθόνη μου σαν νέον επιγραφές, πατούσα "αποστολή" και μετά σήκωνα τους ώμους αδιάφορα και ανακοίνωνα σε ένα αόρατο κοινό "Σιγά... δεν πέθανε κανείς!" ¯\_(ツ)_/¯

02.04.2018

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

"Οροι συμμετοχής"




Φίλες μου αγαπημένες, τι μου κάνετε? Ξέρω, ξέρω, θα μου πείτε πάλι ότι σας έχω παραμελήσει και σας άφησα χωρίς νέο ποστ και θα έχετε και δίκιο εδώ που τα λέμε, αλλά γενικά ήμουν πολύ απασχολημένη αυτές τις μέρες, ουφ κούραση, και δεν άνοιξα καθόλου τον υπολογιστή, αλλά σας σκεφτόμουν όλες και διάβασα και όοοοολα τα μηνυματάκια που μου στέλνατε και τώρα που ξεμπέρδεψα με τις δουλίτσες μου ήρθα με πολύ ευχάριστα νέα! Έρχεται απίστευτος διαγωνισμός!!! Εμ, έτσι θα σας άφηνα? Αφού ξέρετε πόσο σας αγαπώ ❤❤❤!!! Τέτοιος διαγωνισμός δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει σε μπλογκ, ειλικρινά, και το δωράκι που διάλεξα με αγάπη  για όλες εσάς θα το κερδίσει μία πολύ τυχερούλα αναγνώστρια. Ειλικρινά, το βλέπω και μου έρχεται να δηλώσω και εγώ συμμετοχή με ψευδώνυμο, για να μην το αποχωριστώ (χαχαχαχα, αστειεύομαι φυσικά!!!). Θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε, όμως, κάποια πραγματάκια: Είναι πολύ σημαντικό να διαβάσετε προσεκτικά τους όρους συμμετοχής στον διαγωνισμό.  Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή σας πρέπει να ακολουθήσετε μερικά απλά βηματάκια. Αυτά είναι υποχρεωτικά και σας δίνουν μία συμμετοχή. Αν κάνετε λάθος ή παραλείψετε κάποιο βηματάκι, τότε η συμμετοχή σας ακυρώνεται :(((  Το τονίζω, για να μη μου στέλνετε μετά μηνυματάκια του τύπου α, δεν το κατάλαβα ή είναι άδικο κλπ.

Πάμε να δούμε μαζί τα βηματάκια ένα-ένα?

1)Καταρχήν, πρέπει να μου αφήσετε κάτω από αυτήν εδώ την ανάρτηση ένα σχόλιο. Ό,τι θέλετε μπορείτε να γράψετε, το αφήνω σε εσάς :))) αλλά να μην ξεχάσετε να μου γράψετε οπωσδήποτε και το όνομα του προφίλ σας στο φέις. Υπάρχει λόγος που σας το λέω ;)

2)Στη συνέχεια, θα πάτε στη σελίδα μας στο φέις και θα κάνετε like  στη σελίδα μας και like στο ποστ του διαγωνισμού. Για τις φίλες που είναι καινούργιες στα social να πω ότι πρέπει να πατήσουν εκεί που έχει ένα χεράκι που μοιάζει λίγο με αυτό ☝  και γράφει "Μου αρέσει!", μέχρι να γίνει μπλε. Αν είναι μπλε είστε οκ! Το έχω τσεκάρει και σε iphone και σε galaxy, δεν παίζει ρόλο τι έχετε, η διαδικασία είναι ακριβώς ίδια. Μετά, θα κάνετε και share στο δικό σας προφίλ. Προσοχή!!! Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή σας, θα πρέπει να κάνουν με τη σειρά τους like στο ποστ τουλάχιστον πενήντα φίλοι σας. Για να μη μου γκρινιάζετε οι φίλες που είστε καινούργιες στα social και δεν έχετε πολλούς φίλους ή δεν έχετε φτιάξει ακόμα προφίλ στο φέις (μα που ζείτε, lol) αλλά θέλετε να μπείτε στον διαγωνισμό μας, σας ενημερώνω για να μην  αγχώνεστε ότι ο διαγωνισμός θα τρέχει μέχρι το τέλος της επόμενης βδομάδας. Αρχίστε τα friend request, προλαβαίνετε!!!

3)Κατόπιν, θα πάτε στη σελίδα μας στο instagram και θα κάνετε follow και μετά θα κάνετε like στη φωτογραφία του διαγωνισμού. Και πάλι προσοχή στις αρχάριες φίλες, εδώ δεν έχει χεράκι, έχει μία καρδουλίτσα που γίνεται ροζ όταν την πατήσετε. Θα αφήσετε σχόλιο όπου θα κάνετε tag την κολλητή σας. Μετά, θα κάνετε regram και μόλις σας κάνουν πενήντα likes και έχετε πενήντα ροζ καρδουλίτσες (θα τις μετρήσω!) , έχετε  ολοκληρώσει και το δεύτερο βηματάκι και είστε πιο κοντά από ποτέ στο να εξασφαλίσετε τη συμμετοχή σας.

4)Στη συνέχεια, θα αντιγράψετε επτά φορές αυτό εδώ το ποστάκι, και θα ζωγραφίσετε και την εικόνα με τα καπελάκια. Όταν λέω θα αντιγράψετε εννοώ με το χεράκι σας... Θα ελέγξω τις συμμετοχές και αν δω ότι απλά το έχετε εκτυπώσει η συμμετοχή σας ακυρώνεται. Μετά, θα πάρετε τα επτά χαρτάκια και, αφού πρώτα τα υπογράψετε και πάρετε και βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής σας, θα τα βάλετε σε φακέλους και θα τα μοιράσετε σε επτά γειτόνισσές σας. Εδώ σας έχω μία εκπληξούλα: Αν κάποια από τις γειτόνισσες αντιγράψει και εκείνη επτά φορές το ποστάκι και κάνει διανομή σε άλλες επτά φιλενάδες της, τότε ΕΣΕΙΣ (Ναι, εσείς! Χωρίς να κάνετε απολύτως τίποτα!!!) κερδίζετε μία δεύτερη συμμετοχή στον διαγωνισμό και έχετε διπλάσιες πιθανότητες να κερδίσετε!

5) Αφού ολοκληρώσετε τις παραπάνω διαδικασίες,  θα μου στείλετε ένα emailάκι, που θα γράφει στο θέμα "Δικαιολογητικά για τον Διαγωνισμό" και θα μου αναφέρετε αριθμημένα τα βηματάκια που έχετε πραγματοποιήσει. ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Μην  ξεχάσετε να συμπεριλάβετε ένα screenshot από το σχόλιό σας στο blog, ενεργά links για τη σελίδα σας στο φέις και για τη σελίδα σας στο instagram, επικυρωμένα αντίγραφα από τα επτά χαρτάκια που μοιράσατε στις γειτόνισσες και ένα βιντεάκι διάρκειας 2 λεπτών max, όπου οι εσείς και οι επτά γειτόνισσες αναφέρετε ονοματεπώνυμο, ηλικία, ύψος, βάρος, επάγγελμα, οικογενειακή κατάσταση, αριθμό αμκα και αριθμό φορολογικού μητρώου. Και, έτσι απλά, μπαίνετε στην κλήρωση! Αν στον έλεγχο διαπιστωθεί ότι έχετε παραλείψει κάποιο από τα βηματάκια, αποκλείεστε από τη διαγωνιστική διαδικασία καθώς επίσης και από τους τρεις επόμενους διαγωνισμούς. Συμπληρωματικά email με δικαιολογητικά που έχουν παραλειφθεί δεν θα γίνονται δεκτά. Ενστάσεις δεν θα γίνουν δεκτές. Η νικήτρια θα ανακοινωθεί κατόπιν κλασικής κλήρωσης με χαρτάκια και αν δεν εμφανιστεί εντός 24 ωρών ακυρώνεται και η κλήρωση θα ξαναγίνει. 

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!! 


__________________________________________________________________________


Disclaimer: Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Πρόσωπα και καταστάσεις είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. 
Πως θα μπορούσαν άλλωστε...